In Bijlmer Centrum is een grote groep bewoners laaggeletterd. Het opleidingsniveau ligt vaak lager en het percentage bewoners zonder startkwalificatie is hoger dan elders. Wanneer bewoners de taal minder goed beheersen, zijn zij kwetsbaarder en kunnen zij minder goed meedraaien of participeren in de samenleving. Ook hebben deze kwetsbare bewoners minder vaak een sterk sociaal netwerk of vangnet om zich heen dat ondersteuning kan bieden. Dit geldt tevens voor andere bewoners in een kwetsbare positie, zoals bewoners met een licht verstandelijke beperking, mensen die uitstromen uit beschermd wonen, eenzame ouderen en hanggroepen in de openbare ruimte. Voor deze specifieke groep bewoners is het belangrijk dat er in hun woonomgeving een versterkt (in)formeel netwerk gecreëerd wordt dat ondersteuning kan bieden. Dit (in)formeel netwerk, bestaande uit (keten)partners, moet elkaar goed weten te vinden, snel kunnen schakelen en zorgsignalen oppakken en doorzetten. We dagen onze partners uit om (pro)actiever samen te werken zodat er meer samenhang ontstaat in het aanbod, waardoor het nog beter aansluit bij de behoefte van specifieke bewoners. Het is wenselijk dat er fysiek-, sociaal- en financieel toegankelijke activiteiten worden aangeboden (waaronder dagbesteding). Op deze manier kunnen bewoners elkaar ontmoeten, meer omzien naar elkaar en een sterk sociaal netwerk creëren. Wanneer organisaties hun krachten bundelen en hun kennis en expertise gezamenlijk inzetten kunnen we de kwetsbare bewoners uit Bijlmer Centrum meer perspectief bieden en waar nodig doorverwijzen naar de juiste hulp(verleners) en eventueel noodzakelijke aanvullende zorg. Hierbij vinden wij het van belang dat de formele zorgpartijen goed samenwerken met de informele wijkzorgpartijen. Het informele netwerk is nodig om de zorg dichter bij de mensen te brengen.
Hoofdstuk
Artikel 2.