Rechtbank Oost-Brabant

Inhoudsindicatie

Ex-echtgenote van de directeur van een 8-tal vakantieparken en de moedermaatschappij, die ook voor het bedrijf werkte, wordt veroordeeld voor belastingfraude. Bewezenverklaring: - medeplegen van ingevolge de belastingwet verplicht zijnde tot het voeren van een administratie overeenkomstig de daaraan bij of krachtens de belastingwet gestelde eisen, en een zodanige administratie opzettelijk niet voeren, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, meermalen gepleegd en - medeplegen van ingevolge de belastingwet verplicht zijnde tot het bewaren van boeken, bescheiden of andere gegevensdragers, en deze opzettelijk niet bewaren, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, meermalen gepleegd. Ten minste vijf jaar lang is bewust een geldstroom buiten de administratie gehouden, die niet in de belastingheffing is betrokken en waardoor te weinig belasting is geheven. Verweer ne bis in idem-beginsel en una via-beginsel ex artikel 243 lid 2 Sv wordt verworpen. De officieren van justitie zijn ontvankelijk. Problematiek verschoningsrecht. Rechtbank stelt vormverzuim vast. Verweer sfeerovergang wordt eveneens verworpen. Er volgt geen bewijsuitsluiting. Afwijking van de strafeis wegens overschrijding van de redelijke termijn met bijna 3 jaar, de forse fiscale boetes die aan de verdachte en de moedermaatschappij zijn opgelegd en de inbreuk op het verschoningsrecht. Opgelegd wordt een taakstraf van 180 uren subsidiair 90 dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden met een proeftijd van 3 jaren. De vordering van de officieren van justitie was een taakstraf voor de duur van 180 uur, subsidiair 90 dagen hechtenis en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden met een proeftijd van twee jaar.

Uitspraak