ECLI:NL:HR:2026:1187

Hoge Raad

Uitspraak: 14 juli 2026
Zaaknummer: 24/01914
Rechtsgebied: Strafrecht
Procedure: Cassatie

Inhoudsindicatie

Openlijke geweldpleging (art. 141.1 Sr) en wederspannigheid (art. 180 Sr). Redelijke termijn in hoger beroep. Had hof moeten beslissen op opmerking van raadsvrouw t.a.v. zeer forse overschrijding van redelijke termijn onder verwijzing naar datum waarop rechtsmiddel is aangewend gevolgd door stelling dat redelijke termijn met meer dan 4 jaren is overschreden? Gelet op wat raadsvrouw heeft aangevoerd over overschrijding van redelijke termijn in h.b., had hof hierover gemotiveerde beslissing moeten nemen. Zo’n beslissing ontbreekt in ‘s hofs uitspraak. HR doet zaak zelf af door ervan uit te gaan dat redelijke termijn bij behandeling van zaak in h.b. is overschreden en in het licht van opgelegde taakstraf van 60 uren te volstaan met oordeel dat redelijke termijn zowel bij behandeling van zaak in h.b. als in cassatieprocedure is overschreden. Volgt verwerping. Samenhang met 24/01913 en 23/01915.

Uitspraak

1 Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat J. Kuijper bij schriftuur een cassatiemiddel voorgesteld. De advocaat-generaal V.M.A. Sinnige heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. 2. Beoordeling van het cassatiemiddel en ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof 2.1 Het cassatiemiddel klaagt dat het hof niet heeft beslist op het verweer van de raadsvrouw van de verdachte over de overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep. 2.2.1 Namens de verdachte is op 5 februari 2018 hoger beroep ingesteld, waarna het hof op 1 mei 2024 uitspraak heeft gedaan. 2.2.2 Volgens het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 17 april 2024 heeft de raadsvrouw van de verdachte daar het woord gevoerd overeenkomstig de bij de stukken gevoegde pleitnota. Deze pleitnota houdt onder meer in: “Straf Verzoek tot oplegging van een straf die qua onvoorwaardelijk deel de duur van de voorlopige hechtenis (5 maanden) niet te boven gaat, aangevuld met een voorwaardelijk deel en eventueel aangevuld met een taakstraf gelet op: (...) De zeer forse overschrijding van de redelijke termijn in de zin van art. 6 EVRM (...) 21/000751-18 Rechtsmiddel aangewend op 5 februari 2018. Overschrijding van de redelijke termijn met meer dan vier jaren. De overschrijding kan niet toegeschreven worden aan enig handelen van cliënt of de complexiteit van de zaak.” 2.3 Gelet op wat de raadsvrouw heeft aangevoerd over de overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep, had het hof hierover een gemotiveerde beslissing moeten nemen. Omdat zo’n beslissing in de uitspraak van het hof ontbreekt, is het cassatiemiddel terecht voorgesteld. 2.4 De Hoge Raad zal de zaak zelf afdoen. In cassatie moet ervan worden uitgegaan dat de redelijke termijn van berechting als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) bij de behandeling van de zaak in hoger beroep is overschreden. Daarnaast doet de Hoge Raad uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM ook in de cassatieprocedure is overschreden. In het licht van de opgelegde taakstraf van zestig uren, volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn zowel bij de behandeling van de zaak in hoger beroep als in de cassatieprocedure is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dit oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.

Lees de hele uitspraak met een gratis account

Alle rechtsoverwegingen, de toegepaste wetsartikelen en de gerelateerde uitspraken.

Ik heb al een account Maak gratis account