Gerechtshof 's-Hertogenbosch

Inhoudsindicatie

De verdachte heeft rijdend in een personenauto met een hogere snelheid dan ter plaatse toegestaan, rijdend op een voorrangsweg, mede omdat het latere slachtoffer, rijdend in een personenauto, geen voorrang heeft verleend, een verkeerongeluk veroorzaakt waarbij het slachtoffer letsel heeft opgelopen. Het hof stelt vast dat gezien de aard en de ernst van de gedragingen van de verdachte en de overige omstandigheden van het geval, de verdachte weliswaar tekort is geschoten in vergelijking met een gemiddelde andere persoon met een vergelijkbare hoedanigheid in vergelijkbare omstandigheden, maar dat verdachte daarbij niet een aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid en/of onachtzaamheid en/of onoplettendheid kan worden verweten, zoals bedoeld in het in de tenlastelegging voorkomende begrip ‘schuld’ en de betekenis die dat begrip heeft in artikel 6 Wegenverkeerswet 1994. Door zich onder deze omstandigheden op deze wijze in het verkeer te gedragen, dat wil zeggen, door op de voorrangsweg, op het moment dat een voor hem, verdachte, van rechts komende personenauto reeds dicht was genaderd, het kruispunt op te rijden met een aanzienlijk hogere snelheid dan de voor hem aldaar geldende maximumsnelheid van 50 kilometer per uur, en vervolgens niet de snelheid van het door hem, verdachte, bestuurde motorrijtuig te verminderen en onvoldoende te anticiperen op die wegsituatie, waardoor een botsing is ontstaan tussen het door hem, verdachte, bestuurde motorrijtuig en die personenauto, heeft verdachte naar het oordeel van het hof een zekere mate van concreet gevaarzettend gedrag of evident gevaarlijk rijgedrag vertoond en daarmee gevaar op die weg veroorzaakt. Dat gevaar heeft blijkens het zich voorgedane ongeval ook daadwerkelijk geleid tot schade en letsel. Door zich op deze wijze te gedragen, heeft verdachte naar het oordeel van het hof het belang van de verkeersveiligheid geschonden, zoals bedoeld in artikel 5 WVW1994.

Uitspraak